أین بقیة اللّه
.::متی ترانا و نراک::.
غم پروانه - أین بقیة اللّه
علی با دست خود، خِشت لحد چید بساط ماتم خود تا ابد چید
دل خود را به غم دم ساز می کرد کفن از روی زهرا باز می کرد
تو گویی ز آن رخِ گردیده نیلی به رُخسار علی می خورد سیلی
از آن دامان خود پر لاله می کرد که چون نی بند بندَش ناله می کرد
گُل خود را به زیرِ گِل نهان کرد بهار زندگانی را خزان کرد
چنان از سوز دل بی تاب می شد که شمع هستی او آب می شد
غم پروانه اش بی تاب می کرد علی را قطره قطره آب می کرد
چو بر خاک مزارش دیده می دوخت سراپا در میان شعله می سوخت

 

 

[ ۱۳٩٠/۱/۳٠ ] [ ٩:٢۳ ‎ب.ظ ] [ امین ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه/ انی رایت دهر امن هجرک القیامه / دارم من از فراقش در دیده صد علامت / لیست دموع عینی هذا لنا العلامه/ هر چند کازمودم از وی نبود سودم / من جرب المجرب حلت به الندامه / پرسیدم از طبیبی احوال دوست بگفتا / فی بعد ها عذاب فی قربها السلامه / گفتم ملامت آید گر گرد دوست گردم / والله ما راینا حبا بلا ملامه / حافظ چو طالب آمد جامی جان شیرین/ حتی یذوق منه کاسا من الکرامه/
نويسندگان
امکانات وب

hit counter
hit counter