شهادت امام جواد (ع) بر امام زمان (عج) وشیعیان عزیز تسلیت باد

زیارت امام جواد علیه السلام

 

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا وَلِىَّ اللَّهِ

 

سلام بر تو اى ولى خدا

 

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّةَ اللَّهِ

 

سلام بر تو اى حجت خدا

 

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا نُورَ اللَّهِ فى ظُلُماتِ الاَْرْضِ

 

سلام بر تو اى نور خدا در تاریکی‌هاى زمین

 

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ

 

سلام بر تو اى فرزند رسول خدا

 

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلى آبآئِکَ

 

سلام بر تو و بر پدران (پاک) تو

 

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلى اَبْنآئِکَ

 

سلام بر تو و بر فرزندانت

 

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلى اَوْلِیآئِکَ اَشْهَدُ اَنَّکَ

 

سلام بر تو و بر دوستانت گواهى دهم که به راستى تو

 

قَدْ اَقَمْتَ الصَّلوةَ وَ آتَیْتَ الزّکوةَ وَ اَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَرِ

 

برپاداشتى نماز را و بدادى زکات را و امر به معروف و نهى از منکر کردى

 

وَ تَلَوْتَ الْکِتابَ حَقَّ تِلاوَتِهِ وَ جاهَدْتَ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ

 

و تلاوت کردى قرآن را چنانچه باید و جهاد کردى در راه خدا آن طور که شاید

 

وَ صَبَرْتَ عَلَى الاَْذى فى جَنْبِهِ حَتّى اَتیکَ الْیَقینُ اَتَیْتُکَ زآئِراً

 

و شکیبا بودى بر آزار مردم در مورد (کار) خدا تا مرگت فرا رسید آمده‌ام به درگاهت براى زیارت

 

عارِفاً بِحَقِّکَ مُوالِیاً لاَِوْلِیآئِکَ مُعادِیاً لاَِعْدآئِکَ فَاشْفَعْ لى عِنْدَ ربک

 

در حالى که عارفم به حق تو و دوست دارم دوستانت را و دشمنم با دشمنانت پس شفاعت مرا بنما در پیشگاه پروردگارت.

 

مظهر اسماء الهی

بحر جود و احسان در جهان جواد اســت صاحـــــــب لـوا و حکم عدل و داد اســــت

کز حریم جاءالحــق هسـت والی منطق یا کریــــم یــــــــا رب

جان به جسم عالم نوح کشتــی جـــــان مظهر جلال اســت دستگیـــر امکــــــــان

سدره قوانین اســت او مروج دین است یا کریـــــــم یــــــا رب

شد شهید از کیـــن از جفا و نیرنــــــگ پیشــــــوای اییـــن شد زغصه دلتنـــــــگ

در مصائب ان شـاه یا کریم و یــــا رب یا کریـــم و یـــــــا رب

کام خشک وعطشان همچــــــــو جد اطهر دل شکسته، محزون زاده پیـــمــــــــبـــــــــر

انکه قلب او خستــــه در به روی اوبستـه یا کریــــــم یــــــــا رب

چون حسین جسمش بوده وا مصیبــــــت با اشاره گویـــــــــم تا صـــــــف قیامــــــت

ماسوا عزادارنـــــــد خون زدیده می بارند یا کریــــــم یــــــــا رب

بوستان عمــــــرش فصل گل خزان شــــد بلبل روانــــــــــــــش از نظر نهان شـــــــــد

او چراغ محفل بـــــود نور کعبه دل بـــــــود یا کریـــم یــــــــــــا رب

هر کجـــــا ببینــــــم ذکر یا جواد اســـــت بر دل عـــــزیــــــزان داغ غم نهاده اســــــت

ذکر یا حسین گویــــم تا جواد را جـــــویــم یا کریــــــــم یـــــــا رب

چون عزیز زهــــرا بی کفن نبـــــــــــودی پیکرش مشـــــــــوش در محن نبــــــــــــودی

انکه اجان امکان بود تا سه روز عریان بود یا کریــم یـــــــــــا رب

از مصیبـــــــــــت او بحر دیده در جــــوش قطره زین مصـــــائب رفته از سرم هـــــوش

شهادت حضرت جوادالائمه

 

این نوگل باغ ولایت و عصمت گرچه کوتاه عمر بود ولی رنگ و بویش مشام جانها را بهره مند ساخت . آثار فکری و روایاتی که از آن حضرت نقل شده و
مسائلی را که آن امام پاسخ گفته و کلماتی که از آن حضرت بر جای مانده ، تا ابد زینت بخش صفحات تاریخ اسلام است .

 

دوران عمر آن امام بزرگوار 25 سال و دوره امامتش 17سال بوده است . معتصم عباسی از حضرت جواد (ع ) دعوت کرد که از مدینه به بغداد بیاید .
امام جواد در ماه محرم سال 220هجری به بغداد وارد شد . معتصم که عموی ام الفضل زوجه حضرت جواد بود ، با جعفر پسر مأمون و ام الفضل بر قتل آن حضرت همداستان شدند .
علت این امر - همچنان که اشاره کردیم - این اندیشه شوم بود که مبادا خلافت از بنی عباس به علویان منتقل شود . از این جهت ، درصدد تحریک ام الفضل برآمدند و به وی گفتند تو دختر و برادرزاده خلیفه هستی ، و احترامت از هر جهت لازم است و شوهر تو محمد بن علی الجواد، مادر علی هادی فرزند خود را بر تو رجحان می نهد.

این دو تن آن قدر وسوسه کردند تا ام الفضل - چنان که روش زنان نازاست - تحت تأثیر حسادت قرار گرفت و در باطن از شوهر بزرگوار جوانش آزرده خاطر شد و به تحریک و تلقین معتصم و جعفر برادرش ، تسلیم گردید . آنگاه این دو فرد جنایتکار سمی کشنده در انگور وارد کردند و به خانه امام فرستاده تا سیاه روی دو جهان ، ام الفضل ، آنها را به شوهرش بخوراند . ام الفضل طبق انگور را در برابر امام جواد (ع ) گذاشت ، و از انگورها تعریف و توصیف کرد و حضرت جواد (ع ) را به خوردن انگور وادار و در این امر اصرار کرد .

 

امام جواد (ع ) مقداری از آن انگور را تناول فرمود . چیزی نگذشت آثار سم را در وجود خود احساس فرمود و درد و رنج شدیدی بر آن حضرت عارض گشت. ام الفضل سیه کار با دیدن آن حالت دردناک در شوهر جوان ، پشیمان و گریان شد ، اما پشیمانی سودی نداشت .

حضرت جواد (ع ) فرمود : چرا گریه می کنی ؟ اکنون که مرا کشتی گریه تو سودی ندارد . بدان که خداوند متعال در این چند روزه دنیا تو را به دردی مبتلا کند و به روزگاری بیفتی که نتوانی از آن نجات بیابی .
در مورد مسموم کردن حضرت جواد (ع ) قولهای دیگری هم نقل شده است .

/ 0 نظر / 17 بازدید